welkom en mededelingen 

zingen           Psalm 118:9 ‘Dit is de dag, die God deed rijzen’ 

stil gebed 

votum en groet

openingstekst        ‘De vreugde die de HEER u geeft, is uw kracht.’ (Nehemia 8:10b)

zingen (met combo)          Hemelhoog 586a ‘Laat het feest zijn in de huizen’

lezing gebod 

zingen           Hemelhoog 629 ‘De kracht van uw liefde’ 

gebed om verlichting met de Heilige Geest

 

zingen (kinderlied)            Hemelhoog 222 ‘Door de kracht van de Heilige Geest’

kindermoment

Wat heb ik hier liggen op dit papier? Een stel paperclips. Wat gebeurt ermee? Bewegen ze? 

(pakt magneet)

En nu?
Ja, ze sprongen bijna omhoog. Zag je dat?
Hoe kan dat?
Wat is dit?
Een magneet!

Nog een keer. Ik leg nu deze vork neer. 
Wat gebeurt ermee? Beweegt-ie?

(pakt magneet)

En nu?
Nu wel! Ook die vork, die toch een stuk zwaarder is dan een paperclip kwam in beweging, werd aangetrokken door die magneet.

Zou het met deze oude collectebus gebeuren, denk je? Ook!

Dit is een hele sterke magneet. Er zit ook een touw aan. Je kunt er zelfs mee vissen.
Magneetvissen. Als ik straks lang de sloot loop kan ik misschien wel een fiets eruit vissen! Wat zou je hiermee allemaal uit de sloot kunnen vissen?  

Eigenlijk lijkt die magneet wel een beetje op God, op de kracht van God, op de kracht van de Heilige Geest. Die trekt ons ook naar Hem toe. Die brengt ons ook in beweging. Dat we naar anderen toe gaan, dat we er voor anderen zijn. Dat we zin hebben en zin houden om naar God te luisteren. Ik hoop dat je die kracht van God ook merkt. Ook in het nieuwe seizoen. In de kerk. Op de kindernevendienst. Op club. Op school. Thuis. 

schriftlezing                        Kolossenzen 1:13-23    

zingen                       Hemelhoog 579:1,2 ‘Eeuwig Woord, U willen wij bezingen’ 

verkondiging           Thema: ‘Beweeg mee! 

Gemeente van Jezus Christus, 

‘Beweeg mee!’
Ik weet niet wat u van het nieuwe jaarthema vindt, maar je zou kunnen denken: meebewegen?? Dat is toch wat de kerk juist niet moet doen! Met alle winden meewaaien, je conformeren, water bij de wijn doen… We worden toch juist opgeroepen om standvastig te zijn, anders te zijn, zout te zijn, dus pit te hebben! Beweeg mee? ‘Buig niet!’, om het maar te zeggen met de titel van het nieuwste boek van collega Ad van Nieuwpoort.

Zeker, dat is allemaal waar.
Je kunt dat thema ‘Beweeg mee!’ echter ook nog anders uitleggen. En dan gaat het om de beweging van God en je daarin mee te laten voeren.
Dat sluit ook helemaal aan bij ons tekstgedeelte uit Kolossenzen 1. Daar wordt die beweging van God in één kernachtige zin uitgedrukt, vers 13: ‘God heeft ons gered uit de macht van de duisternis en ons overgebracht naar het rijk van zijn geliefde Zoon, die ons de verlossing heeft gebracht, de vergeving van onze zonden.’
Dit is de geweldige beweging die God doet: ons overbrengen, ons evacueren zeg maar uit het rampgebied, uit de macht van de duisternis, naar het licht, naar het rijk van Jezus Christus, waar verlossing is, de vergeving van onze zonden. En die beweging van God heeft alles te maken met zijn bewogenheid, met zijn diepe liefde voor ons. Dat is zijn innerlijke drijfveer.

Ik vind dit zo bevrijdend, gemeente. Kerk-zijn, ook in een nieuw seizoen, begint niet met onze inzet, met onze overtuiging of ons gevoel. Nee, het is net als die magneet bij het kindermoment. Dat ijzer kwam niet vanuit zichzelf in beweging, maar door een kracht van buitenaf, door die magneet. Zo is het ook met ons geloof. Dat begint door een kracht van buitenaf die ons aantrekt en in beweging zet: de diepe bewogenheid, de innerlijke ontferming van God, de kracht van Christus. 

Ja, over Hem is Paulus ook lyrisch. In de NBV-vertaling staat het ook als poëzie opgeschreven. En terecht, want het is zeer waarschijnlijk ook een lied, een Christushymne, die Paulus hier citeert of zelf heeft gecomponeerd. Hoe dan ook, Paulus is lyrisch over Jezus. Hoog geeft hij van Hem op. Heel hoog. Hoger kan eigenlijk niet: ‘Hij is het beeld van God (Gods ‘Icoon’ staat er letterlijk) de eerstgeborene van heel de schepping, in Hem is alles geschapen.’ 

Maar niet alleen is alles door Hem geschapen, maar ook verzoend. Alles. Op aarde en in de hemel. De hele schepping. Mens en dier. Door Hem geschapen én herschapen. Hoe ruim wil je het hebben!
‘O, dat is mooi: als Jezus alles en iedereen verzoent, dan komt het dus vanzelf goed.’
Vanuit God is het zeker goed. Door Jezus is de hele schuld betaald. Is alles met zijn bloed bedekt en verzoend. Zeker. Maar wij moeten ons ook láten verzoenen. De Here God duwt het ons, met eerbied gezegd, niet door de strot. Wie die verzoening niet wil, wie zich afzet tegen de liefde van God, wie die vrijspraak per se niet wenst, die kiest zelf voor de duisternis. Niemand komt tegen zijn zin in het rijk van God. Je mag ook ‘nee’ zeggen. Hoe erg dat ook is. 

Kijk, aan God zal het niet liggen: de verzoenende kracht van Jezus’ bloed is onmenselijk groot. Ik las ergens een verhaal om dat duidelijk te maken. Over rechter Salvadoro. Hij spreekt recht zonder enig aanzien des persoons. Met steekpenningen hoeft niemand bij hem aan te komen.
Op een dag staat er iemand voor hem in de beklaagdenbank: Fraudeo. Z’n naam zegt het al: een zwendelaar, een fraudeur uitentreuren. Er hangt hem een grote boete boven het hoofd, die hij nooit meer te boven zal komen.
Voor rechter Salvadoro is de zaak allerminst eenvoudig. Aan het bewijsmateriaal ligt het niet. Glashelder wijst het Fraudeo als schuldige aan. Er is echter een ander probleem. Fraudeo is zijn zoon.
De nacht voor de zitting kan Salvadoro niet slapen. Wat moet hij doen? Zijn zoon vrijspreken?
In de rechtszaal heeft hij niet veel tijd nodig zijn vonnis uit te spreken. De verdachte wordt schuldig verklaard. Er is geen enkele verzachtende omstandigheid. Fraudeo verbleekt. Is dit zijn vader?
Tussen twee politieagenten wordt hij weggevoerd. Maar op de gang overhandigt iemand hem een envelop. Wat daarin zit? Een cheque. Met een bedrag zo groot als de boete die hij moet betalen. Op de achterzijde van de envelop staat de afzender vermeld: ‘Salvadoro. Je vader.’

Dit is niet zomaar een verhaal. Het is een moderne gelijkenis. Die ons vertelt over God die niets door de vingers ziet, maar tegelijk zelf de schuld op zich neemt. In Jezus. Doordat Hij met zijn eigen bloed, met zijn eigen leven, die schuld heeft betaald. Die cheque, die vrijspraak, neem je dan toch aan? En daar ben je Hem toch eeuwig dankbaar voor? En dat zet jou toch in beweging? Om zelf ook op verzoening met anderen uit te zijn? Om zelf ook anderen te kunnen vergeven?

Beweeg mee! Dat is dus iets anders dan met alle winden meewaaien. Nee, dat is je in beweging laten zetten door Gods beweging, door zijn bewogenheid, door Jezus’ verzoening.
Ja, dat is het fundament, de vaste grond waarin je kunt wortelen. Een boom kan bewegen, als hij goed geworteld staat. Anders ligt-ie om. Is dat geen mooi doel voor dit nieuwe seizoen, om persoonlijk en ook als gemeente: meer geworteld te raken en te blijven in Jezus Christus. Of zoals Paulus schrijft in vers 23: ‘Blijf wel trouw aan het geloof, onwrikbaar gegrondvest in de hoop die het evangelie brengt.’ Blijkbaar is dat geen vanzelfsprekendheid, lieve mensen. Je kunt ook ontrouw worden. Het laten lopen. Niet meer gegrondvest zijn in de hoop van het Evangelie. Dat is dus ook meebewegen: om trouw te blijven aan het geloof en gegrondvest, geworteld blijven in Christus. Dan blijf je in het krachtenveld van Christus.

En dat betekent inderdaad ook dat je soms juist niet meebeweegt met wat vanzelfsprekend lijkt. Vanzelfsprekend omdat de meerderheid nou eenmaal ook zo doet, omdat iedereen zo denkt en praat. En toch beweeg je daarin niet mee, omdat het haaks staat op de liefde van Christus, op zijn bewogenheid, op zijn verzoening.
Een magneet trekt wel ijzer aan, maar geen hout of plastic. Zo leert Jezus ons te onderscheiden: niet elke kracht of macht hoeft grip op je te krijgen. Daarin kunnen we elkaar ook helpen. In en rond de diensten, op de kringen, de catechisaties, de clubs: om met elkaar te ontdekken en te onderscheiden, vanuit het Woord, door de Geest geleid, wat wel of niet bij Christus hoort.

‘Beweeg mee! Kerk-zijn in het krachtenveld van Christus.’
Op de website van de PKN staat hierbij een prachtige tekening, vol symboliek.


We zien Christus. En binnen Hem allerlei andere, kleinere tekeningen. Eigenlijk is het ook een beeld voor de gemeente. Dat is immers het lichaam van Christus, waarvan Hij het Hoofd is. In dat lichaam gebeurt van alles, kan van alles gebeuren, in het krachtenveld van Christus. Als mensen tot Hem aangetrokken zijn en blijven, door Hem in beweging worden gezet. Al die kleinere tekeningen zijn voorbeelden van dat meebewegen met Hem. 
Ik geef u even een moment om daar zelf naar te kijken en je af te vragen: waar word ik nu door bewogen, waar beweeg ik mee met Christus? 

(moment stilte)

Hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet. 
Zo zie je rechtsonder het hoofd van Jezus brood en beker. Tekenen van het avondmaal. De maaltijd van de verzoening. Waar je de verzoening mag proeven en mag toe-eigenen: verzoend met God en met elkaar. Dat zet je toch in beweging?
Wat naar onderen zie je water, waaruit iemand opstaat, juichend. Het verwijst duidelijk naar de doop. De doop met z’n dubbele beweging: ondergaan en weer bovenkomen – die diepe beweging van met Christus begraven worden en opstaan. Die doop is letterlijk en vooral figuurlijk een watermerk. Een teken van echtheid. Als je wel eens twijfelt aan van alles, dan mag je op die doop teruggrijpen. Die is niet meer ongedaan te maken. Gods belofte staat als een huis. Het is vast en zeker: ik mag weer opnieuw beginnen. Ik mag opstaan tot een nieuw leven.
Ik zie ook iemand met een plant sjouwen en een ander zich om een hondje bekommeren. Ja, de hele schepping staat op het spel. Om daar zuinig op te zijn. Om daarvoor te zorgen. Want alles is immers door Christus geschapen. Op alles staat zijn handtekening. Dan gaan we daar toch heel zorgvuldig mee om?
Ik zie ook mensen elkaar de hand reiken, een arm om de ander heenslaan, door de knieën gaan voor iemand met een rolstoel: om zo op gelijk niveau te komen. Uit bewogenheid dus naar de ander toe bewegen en ervoor die ander zijn. Elkaar tot een hand en een voet zijn. Straks in de dienst zal dat ook concreet gemaakt worden met een nieuw initiatief: het Paulusmaatjesproject. Een prachtig en ook heel praktisch initiatief, waarin je met Christus kunt meebewegen naar die ander toe en die ander naar jou toe. In het krachtenveld van Christus.

Immers: 

Jezus roept hier mensen samen
die in woord, gebed en lied
Gods aanwezigheid beamen,
geen belofte gaat teniet.
Prijs nu God, die goed en trouw is,
prijs de Zoon, die mensen kent,
prijs de Geest die als de Trooster
zich naar ons heeft toegewend.

Amen 

zingen (met combo)         Lied 975:1,2,3 ‘Jezus roept hier mensen samen’

introductie van het Paulusmaatjesproject    door Marco de Groot 

gedenken overleden gemeentelid

dankgebed en voorbeden 

collectemoment    

zingen           Psalm 150 ‘Loof God, loof Hem overal’

zegen